Friday, May 1, 2015

महाराष्ट्रदिन निमित्ताने

"हे आयुष्य आहे काळानुसार चालणारे ,
सतत वेगात धावणारे, आता चालायचे आहे ।
जरी आली वाटेत काटे बोचणारी ,
मात्र सतत आता जिंकायचे आहे॥ "

प्राचीन काळापासून तर आजपर्यंत अनेक महान विभूतींनी व कित्येक विद्वानांनी या देशाला एक स्वर्णिम इतिहास दिला आहे व त्यात पावलोपावली यशाची शिखरे सुद्धा गाठण्यात आली व आताही गाठली जात आहेत. मग यात व या भारतवर्षाच्या यशोगाथेत महाराष्ट्राचे नाव प्राचीन युगातच कोरल गेले आहे. एक अत्यंत अजरामर व सुवर्णयुगाची परंपरा लाभेलेला  प्रदेश म्हणजे आपला "महाराष्ट्र" राज्य. या  मराठी मातीवर शूर अनेक  जन्मले, अनेक क्रांतिकारक जन्मास आले, अनेक पुढारी व संत उदयाश आले.आप ल्या महाराष्ट्राचा इतिहास हा भारतीय संस्कृती सारखाच खूपच जुना आहे. संत परंपरेपासून तर शिवरायांच्या व मराठ्यांच्या इतिहासापर्यंत, आणि स्वराज्यापासून तर मध्ययुगातील स्वतंत्रतासंग्रमापर्यंत, आणि मध्ययुगाच्या गाथेपसुन तर आजतागायत वर्तमान युगापर्यंत . प्रत्येक स्तरावर महाराष्ट्राला एक सुवर्ण इतिहास लाभला आणि याची प्रत्येक क्षणचित्रे इतिहासाच्या पानावर सोनेरी अक्षरात कोरली गेली.
 या अशा महान महाराष्ट्र देशाचे वर्णन करायला गेले तर अक्षरशा शब्द अपुरे पडतात. 
  " लाभले इथे अनेक संत महात्मे,  लढले इथे हुतात्मे ।
     बघता बघता 'महा'राष्ट्रात या, धन्य झालेत जीवात्मे ।। "
आज  १ मे, सर्वश्रुत व सर्वाज्ञात असा महाराष्ट्रदिनाचा स्थापना दिवस. भारतीय इतिहासातील एक अविस्मरणीय क्षण. मला वाटलं कि आज थोडं का असोना मात्र या मराठी मातीच्या उपकारार्थ काही तरी नक्कीच लिहावं. म्हणूनच हा एक प्रयत्न.
आज जग बदलत चालले आहे. तंत्रज्ञानाच्या या युगात आज प्रत्येकचजण यशाच्या शिखरावर चढू इच्छितो. जीवितांच्या आकांक्षा वाढत आहेत. मग यातच भरभराटीच्या या जगात आपण कुठेतरी, काहीतरी विसरतोच. कधी आपल्या लोकांना , कधी आपल्या संस्कृतीला, कधी आपल्या भाषेला किंवा कधी आपल्या प्रदेशाला.
आताची वर्तमान स्थितीही अशीच आहे. आज आपण सर्व आपल्या भाषेला कुठल्या जागी नेवून ठेवलय हे आपल्याला विचारात घेन्यासारखे आहे.
मात्र मला वाटते हे आज च्या दिवशी तरी नको बोलायला. म्हणून प्रयत्न करेन प्रत्येक गोष्ट सकारात्मक बोलण्याचा. आज आपण सर्वाना माहित आहे भारतीय अर्थव्यवस्थेत महाराष्ट्राचे प्रसंशनीय योगदान आहे. आज भारताच्या विकासात महाराष्ट्राचा वाटा मोलाचा आहे. जर थोड अभ्यास करत गेलो तर आपल्याला कळेल आहे कि अशा अनेक गोष्टी आहेत ज्यात महाराष्ट्र राज्य भारतात अग्रस्थानी आहे. हि बाब खुप  अभिमानास्पद आहे.
या मातीवर जन्माघेणारी प्रत्येक व्यक्ती आपले सहकार्य यात देऊन जाते. बहुश्रूतांची, थोर पुढार्यांची, साहित्यकारांची, विद्वानांची, विचारवंतांची, थोर महिलांची, शिवरायांची, संतांची हि जन्मभूमी आहे.
मला या महान भूमीचा व मराठीचा खूप आभिमान आहे. प्रत्येकच   वेळी आता मला वाटते कि प्रत्येकाने जोरात जल्लोष करावा महाराष्ट्रामाझा चा. या मायभूमीत आज खूप प्रसंशनीय बदल झाले आहे. विकासच्या वाटा चौफेर पसरल्या आहेत , पावलोपावली विकासाची गती वाढत आहे. शिक्षणाच्या दालनांना आता प्रगतीच्या नव्या वाट भेटल्या आहेत. शासनही आज राज्यात प्रत्येकाच्या कल्याणार्थ योजना राबवत आहे, इथली माणसे माणुसकीची एक छाप सोडून जात आहेत. ज्यावेळी मराठी व महाराष्ट्र चा जयकार कानी गुंजतो, रंध्रारंध्रात एक मराठी रक्त सळसळ करत वाहतो. एल्क आल्हाद जणू शरीरात व्यापून  जातो……… 
या महाराष्ट्राची कितीही कौतुके  गायली तरी ती कमीच आहेत. किती अभिमानास्पद बाब आहे कि आजच्या दिवशी  महाराष्ट्र दिवसाचा जल्लोषात जयघोष केला जातो.  प्रत्येक राज्याला त्याचा स्वतंत्र इतिहास आहे. मात्र यात महाराष्ट्राचा इतिहास काही वेगळा व विशिष्ट आहे. या भूमीवर आपण सर्व जन्मलो  एक आनंदाची बाब आहे, सौभाग्याची चीज आहे. प्रत्येक वेळी इथे अभिमानाची गीते गाईली जातात , मराठीचा  गोडवा जपला जातो, रक्तात मिसळलेल्या मराठीच्या बाण्याला जोपासलं जाते. इथे सर्वच चांगले आहे, व्यवस्थित आहे, सुरळीत आहे.
                                      "  पुष्पातील मकरंद शोधणारा मी एक भ्रमर ,
                                         या माय मराठी रानातला ।
                                        वेडावलोय आता मी होऊनी पामर,
                                         एक जीव मीही या मराठी मातीतला ।।"
आता दुसऱ्या पैलूंना जर विकासाच्या  पारड्यात तोलून बघतलं तर आपल्याला दिसेल कि एकीकडे विकास व दुसरीकडे आधुनिक मराठी माणसाचेजगणे यात खूप तफावत आहे. हि एक मिमांशा आहे कि आज काही लोक स्वतः ला शिक्षित समजून आपल्या महाराष्ट्राची वाट लावायला पण तयार झालेत. इंग्रजीच्या मळभखाली जगतांना त्याना मराठी म्हणजे हिणकस दर्जा ची वाटते. पण अस नाही आहे आपली संस्कृती आणि भाषा जपताना आपलेपणाचा भाव असावा. फायद्याची गोष्ट आली कि आपण तडकपणे व खूप जोमाने मराठी भाषेचा व महाराष्ट्राच्या नावाचा उपयोग करून घेतो, मग जेव्हा तिला जपण्याची गोष्ट  येते त्यावेळी आपण मात्र माघार का घेतो? का म्हणून पळ काढतो ?
इथे हे  चुकीचे ठरणार नाही कि आज खूप लोक, जे स्वतःला खूप प्रगत व श्रीमंत असल्याचा आव आणतात हेच लोक मराठी ला धुळीत घालण्यास कारणीभूत आहेत. अशांना मराठीत बोलणे म्हणजे एक शूद्रता वाटते . हि आजच्या काळातली खूप मोठी मिमांशा आहे. आजही आपण आपल्या मराठी व महाराष्ट्रासाठी विकासाची मागणी करतो कारण ते फक्त ते ह्यामुळेच.
 आज महाराष्ट्र दिनाच्या अनुसंगाने तरी याचं  विचार करणे गरजेचं  आहे? कारण हि  काळाची गरज आहे. आज प्रत्येक माणूस शिक्षित आहे मग तो या बद्दल नक्कीच विचार करू शकतो. शेवटी हीच विनंती कि चला आपण सर्व या मराठी मातीला जपूया यात नवे बंधुत्वाचे नाते व आपुलकीची नाती जपूया…
 तुम्हा सर्वांकडून  हीच एक अपेक्षा.
हि तर  आता सुरुवात आहे. लवकरच भेटूया पुन्हा माय मराठीच्या सुपुत्रांनो…
 जय महाराष्ट्र, जय मराठी
जय शिवराय …… पुन्हा एकदा महाराष्ट्रदिन व कामगार दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा……